EΡΓΑΣΙΕΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΚΡΟΚΕΡΑΜΩΝ

                                                                     

 Πρό της επισκευής:

Aκροκέραμο της ομάδος Β1 το οποίο παρουσιάζει φθορές από κρούση και αποφολιδώσεις.

Αποφολίδωση του προσώπου. Λιγότερο εκτεταμένη αποφολίδωση και στα αριστερά της κεφαλής.

Κρούση αντικειμένου στην επιφάνεια με απώλεια τμήματος του "φυλλώματος".

 

Θραύση των απολήξεων των σπειρών.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Ακροκέραμο της ομάδος Β3 με θραύση του ανωτέρω τμήματος της στέψεως.

Kατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Γωνιαίο ακροκέραμο της ομάδος Α5 με εκτεταμένη διάβρωση, κυρίως στην αριστερή πλευρά του.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

                Γωνιαίο ακροκέραμο τύπου ανθεμίου της ομάδος Α4. Παρουσιάζει θραύσεις του πλίνθου, του κορμού και της στέψεως, καθώς και καθολική επικάλυψη με δύο στρώματα παχέως πλαστικού χρώματος.

  Μετά την αφαίρεση του πλαστικού χρώματος, αποκαλύφθηκε ένα παλαιότερο κόκκινο χρώμα, το οποίο αποφασίσαμε να αφήσουμε. Είναι εμφανής η θραύση του ρόδακος, τμήματος της σπείρας και του πλίνθου, η οποία προεκτείνεται και προς τα πίσω.

Η δεξιά πλευρά του ακροκεράμου. Φαίνεται η θραύση δύο φύλλων της στέψεως.

Κατόπιν επεμβάσεως:

 Το ακροκέραμο κατά μέτωπον. Είναι εμφανής η κλίση από το καλούπι όπως επίσεις και η ασυμμετρία που παρουσιάζει.

Πρό της επισκευής:

Γωνιαίο ακροκέραμο της ομάδος Α4. Θράυση δύο φύλλων της στέψεως, στα αριστερά και αποφολιδώσεις. Επίσεις, θραύσεις τμημάτων των σπειρών. Το ακροκέραμο είχε υποστεί θραύση και συγκόλληση τριών τμημάτων.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Ακροκέραμο της ομάδος Β2 το οποίο παρουσιάζει θραύση των απολήξεων των σπειρών.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Ακροκέραμο της ομάδος Α2 το οποίο υπέστη θραύση και επανασυγκόλληση πέντε τμημάτων.

Αποφασίσαμε την αποκόλληση δύο θραυσμάτων έτσι ώστε να καθαριστεί η ράχη και να επανασυγκολληθεί σωστότερα.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Ακροκέραμο της ομάδος Α2 με εκτεταμένη διάβρωση κυρίως στο μεγαλύτερο μέρος της στέψεως.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Ακροκέραμο της ομάδος Α5. Παρουσιάζει σχεδόν ολική θραύση του οπισθίου τμήματός του.

 Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Τυπικό γωνιαίο ακροκέραμο της ομάδος Β3. Έχει έντονη πλαστικότητα και εκφραστικότητα στο προσωπείο. Υπάρχει μια μικρή θραύση ενός εκ των πλαινών φύλλων της στέψεως.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Γωνιαίο ακροκέραμο της ομάδος Α6. Οι έντονες φθορές από τη διάβρωση δεν περιορίζονται μόνο στην εμπρόσθια όψη, άλλα και στη ράχη του.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Πρό της επισκευής:

Μετωπικό ακροκέραμο της ομάδος Β3. Παρουσιάζει πολλές και σκληρές επικαθήσεις στοιχείων καθώς και μια μικρή θραύση ενός από τα φύλλα της στέψεως. Επίσεις, παρατηρήθηκε ένα περιμετρικό ράγισμα.

Το ακροκέραμο ήταν γεμάτο με υλικό το οποίο κατά την αφαίρεσή του, "απελευθέρωσε" τα δύο κομμάτια.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Κατά τη διάρκεια των εργασιών, επιλέχθηκε να μη γίνει πλήρης καθαρισμός της επιφανείας του.

Πρό της επισκευής:

Γωνιαίο ακροκέραμο της ομάδος Β2. Το κεντρικό φύλλο της στέψεως είχε σπάσει και είχε γίνει κατά το παρελθόν επέμβαση αποκατάστασεώς του με μαρμαροκονία ενώ το χρώμα είχε προστεθεί. Αν και το αποτέλεσμα ήταν επιτυχές, η αποκατάσταση αυτή αποκολλήθηκε αφήνοντας λίγα ίχνη. Ομοίως και το χρώμα εξαφανίσθηκε. Επίσεις, έλειπε ενα τμήμα της αριστερής σπείρας καθώς και ένα αρκετά μεγάλο τμήμα της ουραίας επιφάνειάς του.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Για την αποκατάσταση του κεντρικού φύλλου της στέψεως, χρησιμοποιήσαμε ώς "οδηγό" τα ίχνη της παλαιότερης επεμβάσεως τα οποία και δεν αφαιρέθηκαν λόγω και της μεγάλης ανθεκτικότητος του μείγματος.

Το επιβλητικό ακροκέραμο των 34 εκ. ύψους κατ' ενώπιον. Στη δεξιά πλευρά της βάσεώς του, υπήρχε ένα άνοιγμα, το οποίο έγινε κατά τη γνώμη μας κατά τη διαδικασία της τοποθετήσεως του, δεδομένου του οτι είναι συμμετρικό και λαμβάνοντας υπ' όψιν του μεγάλου φάρδους της βάσεως. Το αφήσαμε ώς έχει.

Πρό της επισκευής:

Μετωπικό ακροκέραμο της ομάδος Β2. Φτωχής εκτελέσεως, με εκτεταμένες φθορές στην αριστερή του πλευρά. Μας αποζημιώνουν όμως τα υπέροχα έντονα χρώματα του πηλού που έγιναν κατά την όπτησή του και κατά τη διάρκεια των ετών. Δυστυχώς δεν αποδώθηκαν σωστά κατά την φωτογράφηση.

Κατόπιν επεμβάσεως:

Μεγάλη σημασία δόθηκε επίσεις στην αποκατάσταση των χρωμάτων της "πατίνας" του. Είναι γενικώς αποδεκτό πως ακόμα και με τα σύχρονα μέσα που διαθέτουμε, είναι αρκετά δύσκολο στο να προσδώσουμε ό,τι έκανε ο χρόνος και η... χημεία!

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ

                                          






   ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ


Η πρώτη ανά την Οικουμένη Ακαδημία ιδρύθηκε στην πόλη των Αθηνών το 387 π.χ. από τον Αθηναίο φιλόσοφο Πλάτωνα και μετά εννέα αιώνες λειτουργίας διαλύθηκε το 529μ.χ. με την αυτοκρατορική τότε απαγόρευση της διδασκαλίας της φιλοσοφίας.Η φήμη όμως της πνευματικής μεγαλουργίας της υποκίνησε από την Αναγέννηση προπάντων και ύστερα την ίδρυση Ανωτάτων Πνευματικών Ιδρυμάτων σε διάφορες χώρες,που ονομάστηκαν Ακαδημίες.Στη Νεώτερη Ελλάδα επανειλημμένα επιδιώχτηκε ίδρυση Ακαδημίας,αλλά μόνο το 1926 καθιδρύθηκε η Ακαδημία Αθηνών,ως διάδοχος μακρινή της πρώτης Ακαδημίας.
Το περικαλλές και μεγαλοπρεπές Μέγαρο της Ακαδημίας Αθηνών οικοδομήθηκε με σχέδια του διάσημου Δανού αρχιτέκτονα Theophil Hansen και με δαπάνη του εγκατεστημένου στην Αυστροουγγαρία πλούσιου Βόρειο-Ηπειρωτη Σίμωνος-Σινα.Η τελετή της θεμελιώσεως έγινε στις 12 Αυγούστου 1859 ενώπιον του βασιλιά Οθωνα και της Αμαλίας,των μελών της Κυβερνήσεως.
Ολοκληρώθηκε η οικοδόμηση του μόλις το 1887.
Τότε και παραδόθηκε το Μέγαρο έτοιμο από τον αρχιτέκτονα Ernst Ziller,βοηθο του Hansen, στον Πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη.Το κτήριο της Ακαδημίας θεωρείται ως το ωραιότερο νεοκλασσικό οικοδόμημα του κόσμου.
Από το κομψοτέχνημα του Ερεχθείου πήρε και ο Θεόφιλος Χάνσεν τα στοιχεία του ιωνικού ρυθμού ο οποίος κυριαρχεί στο οικοδόμημα.Εξωτερικά το οικοδόμημα κοσμείται με πλούσιο γλυπτικό διάκοσμο όπου κυριαρχεί η γλυπτική διακόσμηση του αετώματος της πρόσοψης που παριστάνει τη γέννηση της Αθηνάς ,έργο του γλύπτη Λεωνίδα Δρόση.Τα οκτώ μικρότερα αετώματα των πλαγίων πλευρών με γλυπτές παραστάσεις είναι έργα του Fr.Melnitzki.
Τα δυο αγάλματα του Απόλλωνα κιθαρωδού και της Αθηνάς Προμάχου σε πανύψηλους ιωνικούς κίονες είναι έργο του Λεωνίδα Δρόση.Συμβολίζουν τη συνέχιση από την Ακαδημία του αρχαίου πνεύματος,το οποίο προσωποποιείται από τους θεούς και τους φιλοσόφους.
Οι δυο καθιστοί ανδριάντες μπροστά από το κτήριο είναι του Σωκράτη και του Πλάτωνα,έργα και αυτά του Λεωνίδα Δρόση.

                          Ο ΖΩΓΡΑΦΙΚΟΣ ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΘΟΥΣΑΣ ΤΕΛΕΤΩΝ

Εργασία του Christian Griepenkerl (1839-1916) μαθητή του Κarl Rahl (1812-1865).
Ο ζωγραφικός διάκοσμος αποτελείται από οκτώ παραστασεις.Είναι ζωγραφισμένες σε μουσαμά και η εργασία άρχισε το 1878.Πρόκειται για παραστάσεις που σχετίζονται με την ιδέα που επικρατούσε  κατά τον 19ο αιώνα για τις Ακαδημίες ως φορείς της σοφίας και του φωτός.Αυτό εξηγεί και την θεματογραφία των παραστάσεων,που έχουν ως αφετηρία το μύθο του Προμηθέα,τόσο για τη δημιουργία του ανθρώπου όσο και τον εφοδιασμό του με τη φωτιά και το φως.
Οι παραστασεις διηγούνται αυτήν την εξέλιξη,με την πρώτη την εικόνα αριστερά καθώς μπαίνει κάνεις στην αίθουσα.
Εικονίζεται η μητέρα του Προμηθέα Θέμις να προμηθεύει στο γιο της την μελλοντική μοίρα του.
Η δεύτερη εικονίζει τον Προμηθέα που με την βοήθεια της Αθηνάς πάει να πάρει τη φωτιά και το φως από τον ήλιο.
Στην τρίτη έχουμε την δημιουργία του ανθρώπου,με πλάσιμο και σκάλισμα.
Στην τέταρτη ,απέναντι από την θύρα της εισόδου ,την Τιτανομαχία,τη νίκη των θεών του Ολύμπου εναντίον των Τιτάνων.
Στην πέμπτη,στη συνέχεια ,στον άλλο τοίχο,ο Προμηθέας φέρνει το φως και τη φωτιά στους ανθρώπους.
Στην έκτη εικονίζεται ο Προμηθέας δεσμώτης στον Καύκασο με τον αετό να κατατρώει το συκώτι του.
Στην έβδομη ο Ηρακλής απελευθερώνει τον Προμηθέα.Και στην όγδοη,πάνω από την θύρα της εισόδου,ο Ηρακλής ανεβάζει τον Προμηθέα στον Όλυμπο.
Πρόκειται για παραστασεις που διακρίνονται για την μνημειακότητα των μορφών, το ηρωικό πάθος και τα ιδεαλιστικά στοιχεία ,με τύπους δανεισμένους από μεγάλους δασκάλους του δέκατου έκτου αιώνα ,ιδιαίτερα τον Μιχαήλ Άγγελο,βασισμένους στο πλέγμα των εκφράσεων του μπαρόκ.

ΒΙΒΛΙΑ ΝΕΟΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ

Ανδρέου Κριεζή, Ο ΕΞΩΡΑΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, εν Αθήναις, τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1916, σελ. 26

Μ. Καρδαμίτση - Αδάμη, ΕΡΝΣΤ ΤΣΙΛΛΕΡ 1837-1923 Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ, Εκδοτικός Οίκος Μέλισσα 2006, σελ. 286

Μ. Μπίρη, Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΣΙΚΙΣΜΟΥ, Αθήναι 1976, σελ. 134

Μάνος Γ.  Μπίρης, ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ 1875-1925, Εκδοτικός Οίκος Μέλισσα, Β' έκδοση 2003, σελ. 231

Ι. Τραυλός, ΝΕΟΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Έκδοσις Εμπορικής Τραπέζης της Ελλάδος 1967, σελ. 282

Α. Γιαγιάννος, ΤΟ ΑΚΡΟΚΕΡΑΜΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΗΛΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ, Εξάντας 1981, σελ. 198

Λ. Νταιφά, ΑΚΡΟΚΕΡΑΜΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης 2002, σελ. 187

Σ. Κυδωνιάτης, Η ΕΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ ΚΑΙ Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ, Εν Αθήναις Γραφείον Δημοσιευμάτων της Ακαδημίας Αθηνών 1981, σελ. 182 + 232 Πίνακες

Μ. Κασιμάτη, ΕΡΝΕΣΤΟΣ ΤΣΙΛΛΕΡ ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ (1837-1923), Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου 2010, σελ. 303

Ν. Γρηγοράκης, ΤΟ ΑΚΡΟΚΕΡΑΜΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΑ ΚΕΡΑΜΟΥΡΓΗΜΑΤΑ, 'Εκδοση "Συλλέγω" 1981, σελ. 160

Ε. Τσίλλερ, ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΕΡΑΜΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ δ' αρχιτεκτονικά κοσμήματα και άλλα χρήσιμα έργα εκ του εν Αθήναις εργαστηρίου του Δημητρίου Σαρρή, Γκαλερί "Κουλτούρα" 1977, σελ. 32

Σ. Β. Σκοπελίτης, ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΑ ΕΡΕΙΠΙΑ, Εκδόσεις Βέργος 1977, σελ. 360

Ι. Ραπτάκη, ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΡΓΩΝ Τόμοι Ι-II, Εν Αθήναις εκ του τυπογραφείου "Νομικής" 1907, σελ. 306 + 44 Πίνακες

Σ. Μουζάκης, ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ, Εκδοση Πνευματικού Κέντρου Δήμου Μεταμόρφωσης Αττικής 1982, σελ. 44 + 46 Πίνακες + σελ. 12

Γ. Ρωμανού, ΤΟ ΡΟΠΤΡΟ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ, Έκδοση Ιονικής και Λαικής Τραπέζης Ελλάδος 1981, σελ. 143

Π. Τσούλος, ΡΟΠΤΡΑ Θυρών Απόηχοι, Ολκός 2002, σελ. 175

Π. Γεωργιάδης, ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΦΑΝΑΡΙΑ, Εκδόσεις Αφων Τολίδη 1984, σελ. 157

ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΗ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ, Ελληνικά Γράμματα 2000, σελ. 285

Σ. Β. Σκοπελίτης, ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ, Ολκός 2001, σελ. 405

Ν. Ντόριζας, ΤΑ ΚΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 19ο ΑΙΩΝΑ, Εταιρία Φίλων του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά 1997, σελ. 246